فقط خدا ميدونه الان كه دارم مينويسم چه حالي دارم

هنوز اونقدر افتضاح نشدم اما به گمونم زياد طول نكشه  .

فاصله اش اومدن يا نيومدن يه اس ام اسه ،‌ نيومدني كه نميدونم چقدر ميتونم منتظرش باشم .

يه موسيقي آروم گذاشتم كه بتونم صبورانه بنويسم اما نوشتنم برام سخته

نميدونم فيلم سكس و فلسفه از مخملباف رو ديديد يا نه .

اگه اين فيلم رو هر كسي غير از مخملباف ميساخت مطمئنا اسمشو ميذاشت عشق و فلسفه ،‌اما همين انتخاب نقطه قدرتي براي اين فيلم محسوب ميشه و حتي شايد بشه گفت با اين اسم بيننده هاشو انتخاب ميكنه .

اين فيلم مطلب زيادي براي گفتن داره ، اما چيزي كه من نفهميدم ، چيزي كه ميخواستم بفهمم و نفهميدم و ايكاش هيچوقت نميفهميدم مطلبيه كه ميخوام بگم .

مردي 40 ساله كه  با چهار نفر رابطه احساسي نزديكي داره ، روز تولد چهل سالگي تصميم ميگيره اين چهار نفر رو با هم روبرو كنه و تو اين روز با هر كدوم صحبت كنه از ارتباطشون و تاثيري كه روي هم داشتن و نوع احساسي كه بينشون رد و بدل شده .

چهار نفر كه هر كدوم به نوعي جزئي از وجودش محسوب ميشن ، شايد اين چهار نفر با هم ميتونن با تمام تضادهاشون بخشي از اين مرد باشن . و شايد هر كدوم قدمي در رشد احساسي اين مرد داشته باشن ، اما اينها حرف من نيست .

حرف من اينه كه چرا اين مرد روز تولد چهل سالگيش روز تولد تنهاييشو جشن ميگيره .

ايكاش هيچ كس چنين روزي رو جشن نگيره .

فكر ميكنم امشب بايد برم دنبال شمع بگردم .

تو بيست و شش سالگي اين روز رو بايد جشن بگيرم و اما نه با شكوه و نه با چهل شمع و نه با چهل ساعت لذت محض .

با يك شمع اونم اگه گيرم بياد . بدون عشقي كه هيچگاه تجربه كرده باشم و قسمي براي تنها زيستن . شايد فقط با خدا ، شايد پر از لحظات خواهش شايد التماس من به خدا ، شايد پر از وسوسه هاي شيطان ، شايد به سي سال هم نرسم ، اگه شيطان بخواد و اگه خدا نخواد .

يادتون باشه ، من مردي چهل ساله نيستم .

سلام تنهايي .